เพื่อนชาย


หายน่าหายตา



คิดถึง

คืนนั้นคืนไหนใจแพ้ตัว คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ

ท่ามกลางแสงสีศิวิไลซ์

อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น ,,*

ดีค่ะ ๆๆๆ
แหม ๆ ขึ้นเล่นคอนเสิร์ต ๆ
จำได้ ๆ
อิอิ

เม้น ๆ ๆ ๆ
:'P

ฝันดีพี่บูม

เม้นๆจ้าพี่เตี้ย
เปงงัยมั่งปิดเทอมตั้งนาน
สูงขึ้นบ้างมั้ย

เม้นให้บ่อยๆหน่อย

เออ..ว่าแพตพูดไทยม้ะชัด
พูดแข่งกันมะ
อิอิ.ปายและบายนะ

คิดถึงบูมจัง


ทามไรยุเน้อ



กินมากไปไม่ดีน่ะเพื่อนเดี๋ยวหุ่นไม่ดี


หาแฟนยากน่ะมึง

ดีค่ะ ๆ

ขอโทดด้วย ๆ เม้นคืนช้า
^^"

ก้อสบายดีค่ะ ๆ *
แล้ว ๆ พี่บูมล่ะ ??

สวัสดีจ้ะคุณบูม

ยังร้อนอยู่เลย

คิดถึง


เพื่อนสุดหล่อ

ของกรุจัง




ไปแระ..

บักเตี้ย

ทำรัยอยู่มึง

แม่งกูค้านไปว่ะวันนี้...

ไหน บอก ซ้อม...

ไร เนี่ย!!! เล่น ยุ ไหน...

ทักทายนะคร๊ะ....

,,,


ใครเศร้า

เค้าเศร้าตรงไหนเนี่ยยย

มาอารมศิลปินไรแถวนี้ ไม่เข้าใจๆๆ

ฮ่วยย ยย ยย !!

ค้นพบสัจธรรมของชีวิตแล้วหรอ

ตัวเด้อ....ตัว

หำน้อย โตขึ้นยัง

บู๊ยๆๆๆๆๆ

จงอย่ามีชีวิต..จงอย่ามีลมหาย แค่เพื่อที่จะอยู่ไปวันๆ
จงอย่ามีวันนี้ แค่ให้มันผ่านพ้นไป
แต่จงใช้มันอย่างมีความสุขและให้คุ้มค่าที่สุด

ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านมา..และผ่านไป
แต่เมื่อไรที่เราทุกข์ เราต้องคุยกับตัวเอง
และจัดการกับความทุกข์ให้ได้

และเมื่อเรามีพลัง..และเมื่อเราแข็งแกร่งพอ
เราก็จะเป็นอีกคนหนึ่งในโลก..ทีมีลมหายใจอยู่อย่างมีค่า

มีค่าทั้งต่อตัวเองและสังคม
มีค่าต่อครอบครัว
มีค่าต่อเพื่อนฝูง
และแข็งแกร่งพอเมื่อไร..
ก็จะมีแรง..มีพลังศรัทธาที่จะสร้างสังคมให้งดงาม
..............

บูมๆ ๕๕ เรียกเฉยๆ หายน่าหายตา

ทักคร่าเพ้บูม



จาจบม.6 เเย้ยยยยยยย


จาต่อหนั๋ยหร๋อ


เม้นท์ๆๆๆๆๆๆ